Hohnbeer – dat beste Fest vun’t Johr,
vertellt de Eggenbröder – dat is klor!
Ik jedenfalls heff to Hohnbeertied
son komisches Kribbeln in Kopp un Liev.

Dat is de Vörfreud, wie mann seggt.
Ik denk: Kriggst dat noch alln’s torech?
Un ümmer wedder nimmt man sik vör:
De Hektik, de blifft vör de Dör!

Köm un Beer maagt dat Denken schwor,
wie wer dat noch in’t letzte Johr?
Blau – Witt oder Rot, wie hangst de Fohnen op?
Witt kumt in de Mern, dat hebbt wi all in Kopp!

Geiht dat an de Inkehr, bist an’t överleggen,
wat kannst hier blots mol seggen?
Maakst een Witz, ward wiss mol lacht,
un all tosomen freud sik an den Hohnbeerdag!

Een Rükelbusch giffst’no dat snacken af,
Vergeten dörfst ok ni de Noverschaft!
Inlood sind veele, Bekannte un Frünn,
hüt komt de 8. Kolonn, dor möt wi hin.

So, maakt vull de Glös,
Ik gleuv dat wer genoch vörleest.
No een Reed dor seggt man Prost,
Ik dank fört tohörn, un wünsch noch veel Spaß.

Prost Hohnbeer!
Utdach un opschreben vun Thorsten Wohlgehaben in’t Johr 1999